Τοπική πολιτιστική ανάπτυξη

Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο σαν τη σημερινή, οι επικρατούσες συνθήκες στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πεδίο είναι ιδιαίτερα ρευστές. Σε αυτό το ιδιότυπο περιβάλλον τίθενται ευρύτερα θέματα που μας οδηγούν και σε μία επαναθεμελίωση της σχέσης του «πολιτιστικού» με τον κοινωνικό και οικονομικό χώρο.

Ο πολιτισμός αποτελεί τη βάση του καθημερινού μας βίου. ∆εν είναι απλά και μόνο μια συγκεκριμένη στάση πνευματικότητας που αφορά το δημιουργό και τον αποδέκτη του πολιτιστικού αγαθού. Ο πολιτισμός είναι απόθεμα τεχνολογίας και αισθητικής, πρακτικής και νοοτροπιών που συμπυκνώνεται σε αυτό που θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε ως πολιτιστικό σύμπαν. Ο πολιτισμός στη μεταβιομηχανική κοινωνία, είναι το βασικό στοιχείο της κοινωνικής συνοχής, γιατί ο πολιτισμός συγκροτείται και σημασιοδοτείται ως η οικονομία του ελεύθερου χρόνου. Ένα νέο σχέδιο πολιτικής πολιτισμού θα πρέπει να υπερασπίζεται και να διεκδικεί:

  • την κοινωνική αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή ενάντια στον ανταγωνισμό, τον πολυκερματισμό, τον αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση,
  • τη διαφορετικότητα, τον πλουραλισμό και την πολυπολιτισμικότητα ενάντια στην μαζικότητα, την ενσωμάτωση και την αφομοίωση,
  • την ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία ενάντια στην ιδιώτευση και την εσωστρέφεια,
  • την ισοτιμία, την αυτονομία και την πολιτιστική αυτοπραγμάτωση ενάντια στην ομοφωνία και τον ολοκληρωτικό εξορθολογισμό,
  • την άρση των διακρίσεων και την αναγνώριση πολιτισμικών δικαιωμάτων στις μειονεκτούσες ομάδες ενάντια σε έναν άνευρο και ανούσιο πολιτιστικό εκδημοκρατισμό,
  • την καινοτομία, την πρωτοτυπία και την επινοητικότητα ενάντια στην τυποποίηση, την ομοιομορφία και την ομοιογένεια,
  • την αξιοπρέπεια και το ήθος ενάντια σ τον εγωκεντρισμό και τον αμοραλισμό, 
  • την αισθητική ενάντια στον λαϊκισμό εύκολο εντυπωσιασμό, 
  • το συναίσθημα και την ευαισθησία ενάντια στην προκατασκευασμένη συγκίνηση και τον πολιτισμό ως ανταλλακτική αξία για την απόκτηση κοινωνικού στάτους.